Jarenlang heb ik veel loopplezier afgewisseld met heel veel blessureleed: blessures aan de heup, knieën, achillespees, kuit, hamstring enzovoort. Ik ben jarenlang in de cirkel gebleven van verkeerd lopen, blessures, fysiotherapie en rust.  En dus ging ik nadenken over wat ik kon veranderen aan het lopen. Uiteindelijk ben ik door een vriend terecht gekomen bij barefoot lopen. Toen ik er voor het eerst van hoorde, kon ik me niet voorstellen dat op blote voeten lopen oplossingen zou bieden. Eerder had ik verwacht dat het meer problemen en blessureleed zou geven. Na wat Google werk, Youtube filmpjes en het geweldige boek “Born to run”  van  Christopher Mc Dougall, heb ik schoorvoetend mijn schoenen uitgedaan. Ik beloofde mijzelf dat het een proef van 3 jaar zou gaan worden. Ik sprak mezelf toe om niet al te snel op te geven bij wat pijntjes en tegenslag.

Doordat ik barefoot ben gaan lopen, is mijn loopstijl flink veranderd, zonder dat ik daar al te veel voor heb hoeven doen. Mijn passen zijn kleiner geworden, mijn loopfrequentie is hoger geworden en mijn houding is rechter geworden. Bovendien ben ik me niet meer gaan afzetten, maar trek ik mijn voet van de grond. Hiernaast zijn er nog veel meer kleine en grote aanpassingen geweest. Nu ik een tijdje barefoot loop (3 jaar), ben ik er van overtuigd dat je aardig wat loopblessures kan oplossen als je de goede techniek toepast, of je nu conventionele schoenen draagt of niet. 

In die drie jaar barefoot lopen zijn er ook wel zaken fout gegaan. De belangrijkste fout was, dat ik in mijn hoofd had zitten dat je niet op je hiel moest landen. Het gevolg was, dat ik op mijn tenen ging landen en dat ik me met mijn tenen af ging zetten. Fout, fout, fout. Het gevolg was, dat ik uiteindelijk een marsfractuur opliep. Mijn middenvoetsbeentje was gebroken. Hiermee ben ik 6 maanden aan het sukkelen geweest. De beste manier van landen is niet op je tenen, maar op de bal van je voet. Dit was een zeer harde manier van leren. Ik heb niet opgegeven en ben gewoon verder gegaan, ondanks de druk van mijn sportvriendjes en familieleden.

Nu, na drie jaar, kan ik zeggen dat de proef meer dan geslaagd is. Ik heb al mijn loopschoenen weggegooid en loop nu wel nog op schoenen zonder demping (Vibram Five Fingers), of uiteraard op mijn blote voeten.

Het heeft me trouwens verbaasd dat het nu helemaal niet moeilijk is om met 0 graden ook op blote voeten te lopen. Ik ben benieuwd tot welke temperatuur het mogelijk is om op je blote voeten te lopen.

Ik ben ervan overtuigd, dat ik met de opgedane kennis veel lopers kan helpen die op conventionele schoenen willen/ blijven lopen, door de loopstijl wat aan te passen. Ook trainers en fysiotherapeuten zouden lopers veel meer moeten aanraden om de loopstijl aan te passen. Trainers en fysiotherapeuten zouden veel meer kennis moeten hebben van barefoot lopen. Een keer op je blote voeten lopen is hierbij niet voldoende voor een behoorlijk oordeel, naar mijn mening.

Lopen is na voetbal de meest blessuregevoelige sport. Als we ons hierbij neerleggen, komen en blijven veel lopers in de cirkel van: verkeerd lopen, blessures, fysio, rust enzovoort.

Mijn conclusie is: het is niet het lopen wat het lichaam beschadigt, maar de manier waarop we zijn gaan lopen wat het lichaam beschadigt. Ga weer lopen als kinderen. Ga weer lopen zoals de natuur het heeft bedoeld.

Veel blessurevrij loopplezier toegewenst.

Rob Salomonson

Looptrainer - Lelystad